In de vorige post had ik voorgesteld om een lijstje te maken van dingen die je gelukkig maken.
Ik kan me best voorstellen dat niemand meer dan twee minuten nodig had om uit te vinden wat hem gelukkig maakt. Maar eigenlijk is dit één van de weinige vragen waar slechts
één juist antwoord voor bestaat. De enige persoon, het enige 'ding', de enige handeling die jou gelukkig kan maken ben je zelf. Om het even wat je op je lijst hebt gezet, je kan het tot één element terugbrengen :
"jij". De dingen die je nastreeft om je gelukkig te maken, maken je
blij maar niet
gelukkig omdat ze enkel verwijzen naar momenten die je als het ware een
toelating geven om gelukkig te zijn.
Heel lang geleden leefde de primitieve mens dicht bij zijn
natuurlijk wezen. Hij leefde om zichzelf en zijn soort in leven te houden. Hoofdzaken zijn op die manier eenvoudig te scheiden van bijzaken.
"Helaas" behoeven we niet langer te streven om in leven te blijven zoals tienduizenden jaren terug. Nu leven we om te streven. Hiermee bedoel ik dat we
streven naar
geluk of
succes of
voldoening enz. Het
"streven naar" staat boven het
beleven ...
Kijk naar je lijst en sta even stil bij al de dingen die je gelooft nodig te hebben om gelukkig te kunnen zijn :
"Ik zal gelukkig zijn als ik op pensioen ben ... Ik zal gelukkig zijn als ik 150.000 euro per jaar verdien ... Ik zal gelukkig zijn met een grotere auto ... "
Maar weet je, geluk is altijd aanwezig. Het zit in je hoofd en je hart opgesloten, klaar om vrij gelaten te worden. Nooit vroeger dan het moment waarop je
je geluk vrij laat vind je geluk en zolang je het geluk gevangen houd blijf je dingen en handelingen zoeken die je
zo gezegd gelukkig zouden maken.
Een eenvoudige manier om te bewijzen dat deze stelling juist is is bewust even rond te kijken. Kijk naar de vele dingen waarvan je dacht dat ze je gelukkig zouden maken wanneer je ze eindelijk zou bezitten. Nu staan ze daar en ...
Uiteindelijk kunnen we al wat we doen in ons leven herkennen als het
streven naar geluk. Op die manier zijn we gewend geraakt om ons geluk uit te stellen tot op het moment waarop bepaalde dingen zullen plaats vinden. Het grootste probleem daarbij is dat als zo een moment zich al zou voor doen het meestal van zeer korte duur is. Wanneer zo'n moment zich voordoet kunnen we er zelfs niet ten volle van genieten. We beginnen dan maar te denken aan het volgende grote moment en stellen op die manier onze geluksbeleving nog maar een keer even uit. Zo raken we in een onverslijtbare Möebius ring van het eeuwige "streven naar" verzeild.
Ik zou je met dit schrijven willen aanmoedigen om de kooi waar je je geluk in hebt opgesloten open te zetten en ze nooit meer dicht te doen. Laat je geluk de vrije loop. Alleen zo maak je een einde aan het onophoudelijke najagen. Het is de enige manier de ziekmakende cyclus van vrijlaten en weer opsluiten te doorbreken!
Ik wens je liefde en vreugde
Coach Ronny
Stuur door
Dit is niet OK