Member details
Gebruikersnaam
Wachtwoord
 
Wachtwoord vergeten?
 
 

Over de mooie zomervakantie van 2008

 
Enkele grijze haren rijker, maar met een opgelucht gevoel duik ik weer achter m'n computer : Joepie het is weer school. Om eerlijk te zijn, ook ik heb de dagen geteld om onze Kleine Puberende Prinses (hierna verder genoemd : KPP) weer naar school te zien gaan. Waarom? Ik schets hier even een 'normale' doordeweekse zomer-vakantiedag.

Ik : "Goede morgen!"
KPP : "Moet ik nu al opstaan?", gevolgd door een 15 minuten durende luchtige, cyclische mompel- en zuchtsenerade.

Aan tafel : KPP : "Wat gaan we doen vandaag, want ik zou graag met een paar vriendinnen naar het zwembad gaan." (lees : "jullie gaan toch weer niet afkomen met vervelende taken of opschortende voorwaarden")
Ik : "Ik had gedacht misschien kan je voor het te warm wordt eerst de paarden eten geven, hun water nakijken en misschien kan je je paardje wel even berijden om hem in conditie te houden.

Een onprettige stilte terwijl we naar haar gezicht kijken dat zich in alle bochten wringt alsof er een 'Men in Black'- alien uit gaat springen.

KPP : "'tja dat zou ik wel kunnen doen, maar mag ik dan een vriendje uitnodigen die me dan kan helpen? Of nog beter dan kunnen jullie Pekkie (nickname voor haar paardje) op de trailer zetten en kan ik bij vrienden gaan rijden, dan train ik hem toch ook. Of misschien kan ik wel met Alex een tweedaagse tocht maken. Ja dat zou wel cool zijn, een tweedaagse tocht te paard met Alex ... kan dat?"
Ik : "Ma Puce! (want zo noemen we haar soms als ze een beetje op onze zenuwen werkt) Wat zou je denken van even normaal te doen, heb je wel eens nagedacht hoeveel voorbereiding een tocht met een paard kost?"
KPP : "Hoe bedoel je?" (Eigenlijk wil ze geen antwoord, maar ik trap er altijd weer in)
Ik :"Je moet weten waar je je paard van drinken kan voorzien, waar je kan slapen enz..."
KPP :"Ik begrijp niet waarom jullie altijd zo negatief en moeilijk moeten doen?"

En hup, daar gaan we weer: WAAROM WIJ ALTIJD ZO MOEILIJK MOETEN DOEN? Wat kan een vader daar nu op antwoorden?
Maar dan komt pas de klap op de vuurpijl, het moment dat de beschuldiging haast verwerkt is begint het pas te stormen. Ze staat op alsof haar lichaam oud en beurs is en sleept zich met een lepeltje of theeschoteltje naar de keuken, onder hartverscheurend gekreun alsof haar schoenen vol glasscherven zitten.
Als in een slowmotion slingert ze enkele spulletjes in de vaatwasser, maar onderbreekt deze barmhartige daad met een sissende :"Ik kan niet verder want de vaatwasser is vol."
Een voorzichtige : " als je de spulletjes op een rijtje zet kan er vast wel meer in denk ik, zo besparen we zuiver water, denk aan je toekomst, wat gaan we doen als er geen zuiver water meer is?"

MIS, HELEMAAL MIS!!!
Ze kijkt me aan of ik haar teennagels uittrek ... PIJN, SMART en ONBEGRIP. Heel deze dramatische voorstelling alleen maar om me duidelijk te maken dat het me minder moeite zou kosten en vooral minder stress zou veroorzaken als ik gewoon de tafel even zelf had afgeruimd.
En dan had die 'Dad, I hate every inch of you'- blik me bespaard gebleven. Ook een goede morgen;-)

Wat is de zin van dit gedrag?
Gelukkig ben ik gelukkig getrouwd en heeft vrouwlief KPP door, en hier is haar advies: "Lieverd, het punt is eenvoudig. Of jij geeft toe en doet de huiselijke taak zelf of je onderwerpt je aan nog een 15 minuten durende luchtige, cyclische mompel- en zuchtsenerade. Doe als ik. Wees selectief doof, blind en stom. This world is tough and if you want to make it you have to be tough too."

 Stuur door   Dit is niet OK 

 
  • Carmen

    cvktje

    :lol: dit is zooooo herkenbaar.
    ben toch blij om te lezen dat wij niet de enige zijn :-d
    11 sep 2008, 22:27
 

Favoriete blogs

Links

 

Tags